UFC-debuut

We hadden nog wat twijfels, ik was twintig jaar en dus heel erg jong en we wilden graag iedere paar maanden vechten in verband met mijn ontwikkeling. Er waren toen, in 2009, ook andere organisaties die interesse in mij toonden. Uiteindelijk heb ik toch bij de UFC getekend omdat de organisatie stabiel was in tegenstelling tot andere gegadigden Affliction en DREAM in Japan.
UFC
UFC 281 | Pereira roept hulp oude rivaal Belgaroui in
15 UUR GELEDEN
Het idee was om mij te laten debuten tegen iemand die wat lager in de voedselketen stond en niet een ervaren killer. Nou, dat liep toch iets anders want ze kwamen met de latere UFC zwaargewicht kampioen Junior dos Santos. Op dat moment nog niet heel bekend al had hij wel net het hoofd van Fabrício Werdum zo’n beetje de tweede ring in geslagen.

Geen succes

Lekker dan. Ik was in de O2 Arena in Londen veel te afwachtend en scheurde ook nog eens m’n enkelbanden toen ik achteruit stapte. Ook brak ik nog bijna m’n hand, niet op het hoofd van JDS maar omdat ik m’n vuist na de wedstrijd backstage door een stalen deur wilde rammen. Conclusie: m’n UFC-debuut was geen eclatant succes.

"Mijn UFC-debuut tegen Junior Dos Santos was alles behalve een succes."

Foto: Getty Images

In februari 2009 stond bijvoorbeeld Harry Hunsucker nog niet onder contract, dan had mijn debuut er waarschijnlijk even anders uitgezien. Maar uiteindelijk is het nog best goed gekomen en vocht ik nog drieëntwintig keer voor de UFC.

Complimenten voor Errens

Daarom maak ik mij ook niet zo druk om de nederlaag van Jarno Errens, afgelopen weekend in de heksenketel genaamd Accor Arena. De debuterende Nederlander had weinig voorbereidingstijd en wist toch een goede wedstrijd neer te zetten, hij sloeg Gomis in de tweede ronde flink aan en zette hem even op rolschaatsen en hij was aan het einde van de derde ronde nog dichtbij een finish met een triangle choke. Ga d’r maar aanstaan: in Parijs tegen een Parijzenaar en duizenden Franse-fans die je bloed wel kunnen drinken.

UFC Paris | Errens was dichtbij een overwinning, maar het was niet genoeg

Niets dan complimenten voor Jarno Errens. Hij gaat met zijn striking sowieso nog veel tegenstanders problemen bezorgen. Nu zorgen dat zijn worstel-en clinchwerk beter worden en uiteraard zorgen dat hij minder op zijn rug komt en als hij op zijn rug belandt ervoor zorgen dat hij gemakkelijker weer overeind gaat komen. Dingen die heel goed te trainen zijn.

UFC Paris | "Ik had meer moeten doen" - Jarno Errens

Orkaan van geluid

Over de 15.405 toeschouwers in Accor Arena gesproken: zo iets heb ik zelden tot nooit meegemaakt. Het was een orkaan van geluid en dat al vanaf de prelims (het voorprogramma). Benoît Saint-Denis kreeg een heldenontvangst, ik had kippenvel op m’n armen, toen hij de arena in kwam lopen.

UFC Paris | St.Denis krijgt het Franse publiek op de banken

De Fransman won z’n partij ook nog eens op overtuigende wijze, al verloor hij wel bijna z’n grote teen. Ik ben bij meer dan vijftig UFC shows geweest, maar de sfeer van afgelopen weekend staat minimaal in mijn top drie van beste ooit.

Masterclass

Ook waren er twee vakken vol met Italianen die massaal het volkslied meezongen toen Marvin Vettori naar de Octagon kwam. Dat was voor Vettori ook meteen het hoogtepunt van de avond want hij werd gedeclasseerd door Robert Whittaker. De Australiër gaf een masterclass weg in Parijs en liet zien dat hij op eenzame hoogte staat in deze divisie, helaas voor hem staat Adesanya nog net ietsje hoger.

UFC Paris | "Ik ben de gevaarlijkste man in de divisie" - Robert Whittaker

In de middengewicht divisie staat in november uiteraard de titanenstrijd tussen Adesanya en Pereira op het programma. Daarna kan de divisie weer volledig open liggen als Pereira wint. Dan is het fijn voor 'Bobby Knuckles' dat iedereen in ieder geval weet wie next in line is want het verschil tussen Adesanya en Whittaker is echt een stuk kleiner dan veel mensen denken. Het verschil tussen Whittaker en de rest van de divisie mogen we best immens noemen.

Onwerkelijk hoog niveau

Het absolute hoogtepunt van de avond was uiteraard het main event: Ciryl Gane moest even wakker geslagen worden door Tai 'Bam Bam' Tuivasa (dat is wel een risicootje), maar toen dat eenmaal gebeurde ging het los in de stad van het licht. Gane liet zien dat geen andere zwaargewicht in de buurt van z’n striking komt. Dat is van onwerkelijk hoog niveau: technisch is het zo goed als perfect. De voormalig UFC interim zwaargewicht kampioen doet in de Octagon dingen die je normaal alleen maar op de pads doet en dit dan ook nog is met een levensgevaarlijke tegenstander van zo’n 130 kilo die een olifant knock-out kan slaan.

UFC Paris | "Heb je ooit zulk publiek meegemaakt?" - Ciryl Gane

Maar Ciryl Gane dus niet. Hoe Gane weg bewoog en zijn voeten perfect neerzette voor de stoot die het einde inluidde voor Tuivasa was op zijn Frans gezegd magnifique. Het was een perfect scenario: Gane ging neer, liet zien dat hij een hele harde stoot kan nemen, zich eroverheen kon zetten en dan volle bak knokken en de wedstrijd in de derde ronde afmaken.

Il faut être deux pour danser le tango

Ik mag uiteraard Tuivasa niet vergeten: Il faut être deux pour danser le tango. Tai deed wat hij kon en maakte er een geweldige partij van. Hij wist zelfs te doen wat tot nu toe niemand heeft kunnen doen, Gane raken en hoe. De vechtlust van Tuivasa is iedere keer weer prachtig om te zien. De trappen van Gane naar het lichaam hadden andere mensen al meermaals naar een zuurstoftank doen verlangen, maar 'Bam Bam' weigerde op te geven.

Tai Tuivasa geniet van een Shoey

Foto: Getty Images

Dit gekoppeld aan een kop van beton, een gouden persoonlijkheid en ook de onwil om ook ooit maar één stap achteruit te doen maakt van 'de koning van de shoey' op dit moment één van leukste vechters met een gunfactor van jewelste.
Het was een geweldige avond! À l'année prochaine, Paris.
UFC
UFC 283 | Figueiredo en Moreno schrijven historie met vierde titelgevecht
GISTEREN OM 02:16
UFC
UFC Vegas 61 | Top 5 Meest Memorabele Momenten
02/10/2022 OM 04:10