‘Het is onwaarschijnlijk, maar wat als — WAT ALS — de Australian Open 2020 het laatste Grand Slamtoernooi is, gewonnen door de Big Three?’

De vraag werd gesteld door een buitengewoon actieve tennisfan op twitter. De timing van het bericht berustte niet op toeval, maar werd uitgelokt door de verrassende nederlaag van Rafael Nadal tegen Diego Schwartzman op het gravel van het prestigieuze toernooi van Rome.

Tennis
Roland Garros | Sam Schroder wint dubbelfinale
3 UUR GELEDEN

De ongekende dominantie van Federer, Nadal en Djokovic het afgelopen anderhalve decennium is breed uitgemeten. De generatie tennissers geboren in de jaren negentig kroonde pas op de US Open 2020 voor het eerst een Grand Slamkampioen, toen Dominic Thiem eerder deze maand de titel veroverde in New York. Het is niet te ontkennen dat er een pandemie — en diskwalificatie van topfavoriet Djokovic in de vierde ronde — voor nodig was om de hegemonie van de grote meneren op de majors te doorbreken. Zes jaar eerder, op de US Open 2014, was de Kroaat Marin Cilic de laatste nieuwe Grand Slamwinnaar bij de heren. Verder zijn recentelijk alleen Andy Murray en Stan Wawrinka in de prijzen gevallen bij de vier belangrijkste toernooien in de tennissport.

Of de zege van Thiem een nieuw tijdperk inluidt is uitermate onzeker. Djokovic blijft immers de onbetwiste nummer één van de wereld, Nadal is koning van Roland Garros tot het tegendeel is bewezen en Federer liet vorig jaar op Wimbledon zien nog steeds zijn twee grote rivalen in vijfsetters bij te kunnen benen. Al oogt het illustere trio regelmatig onsterfelijk, nadert wel degelijk het moment dat er plaats gemaakt moet worden voor nieuwe hoofdrolspelers. De vraag is hoe de ideale transitie naar de nieuwe realiteit eruit ziet en wat de nieuwe machtsverdeling zal zijn.

Dominic Thiem met de US Opentrofee

Foto: Getty Images

Terwijl spelers als Grigor Dimitrov, Kei Nishikori en Milos Raonic gerekend worden tot de ‘verloren generatie’, vertegenwoordigen top10-spelers Daniil Medvedev, Stefanos Tsitsipas en Alexander Zverev de ‘gelukkige generatie’. Zij beleven immers het beste van twee werelden, door — enerzijds — op te komen en gevormd te worden in een waanzinnig leerzame periode waarin de drie beste spelers aller tijden nog op hoog niveau actief zijn en — anderzijds — (op termijn) te genieten van een tour zonder de drie levende legendes. De voornaamste opdracht voor deze gelukkige generatie is om Federer, Nadal en Djokovic in directe confrontaties te kloppen voordat ze het strijdtoneel verlaten. Voor hun eigen aanzien bij fans en media is het van cruciaal belang om de absolute wereldtop te bereiken “via" de grote drie en niet pas te arriveren nadat het drietal vrijwillig ruimte heeft gemaakt. Bij de vrouwen gaven de jonge speelsters Naomi Osaka en Bianca Andreescu het goede voorbeeld, door de laatste jaren in Grand Slamfinales te winnen van Serena Williams. Dát is de manier om je status te verstevigen en respect af te dwingen. Hun generatiegenoten bij de mannen hebben ook relevante zeges geboekt, maar het (regelmatig) winnen van Federer, Djokovic en Nadal op majors blijft vooralsnog uit. De prestaties van Thiem op de Grand Slamtoernooien (één titel, drie finales en zeges op Nadal en Djokovic) vallen buiten deze discussie, aangezien de 27-jarige Oostenrijker de enige top10-speler is uit zijn leeftijdscategorie.

De Big Three

Foto: Getty Images

Dan de vraag naar de gewenste rolverdeling als de grote drie eenmaal de arena hebben verlaten. Hunkert de tenniswereld naar een nieuw machtsmonopolie, waarbij weliswaar op onwaarschijnlijk hoog niveau wordt getennist, maar voorspelbaarheid regeert? Of is het na een tijdperk van geordende excellentie tijd voor chaotische grilligheid? In het laatste geval biedt het huidige vrouwentennis een sprekend voorbeeld, met meerdere meervoudig Grand Slamkampioenes en een solide top10, aangevuld door speelsters die één major hebben gewonnen en een groep toppers die regelmatig opduikt in de eindfase op grote toernooien. Voor beide opties is wat te zeggen, maar voor de variatie zou het leuk zijn als het mannentennis het komende decennium een poging waagt met een bredere topgroep en meerdere kanshebbers. Als dat de nodige spanning en sensatie oplevert, zal het publiek ongetwijfeld genoegen nemen met iets minder hoog niveau.

Tennis
Players’ Voice | Sam Schröder: ‘Opgeven is geen optie’
4 UUR GELEDEN
Roland-Garros
Roland Garros | Nadal verpulvert Djokovic in finale en evenaart Federer
11/10/2020 OM 16:40