Amstel Gold Race | “Dagen waarin je zo goed bent, zijn zeldzaam” - Gilbert kijkt terug op prestaties

Gilbert kijkt terug op de eerste keer dat hij de heuvelklassiekers mocht rijden. Dat was in 2003. “Ik scheurde mijn achilles in Kuurne-Brussel-Kuurne, het was zo koud. Een van de slechtste edities van de laatste jaren. Ik had weken nodig om terug te komen”, blikt de 39-jarige Belg terug. “Ik stond langs de kant van de weg naar de Waalse Pijl te kijken toen Marc Madiot me belde. Hij zei: “Ik heb goed nieuw, zondag rijd jij je eerste Luik-Bastenaken-Luik.” Ik was met de fiets naar het parcours gekomen, maar zou met de auto teruggaan. Ik ben toch maar terug naar huis gefietst om twee en half uur extra training in de benen te hebben.”

“Ik was gestresst toen Marc me belde. Ik voelde me niet genoeg voorbereid”, vertelt hij over het moment toen hij hoorde dat hij zijn eerste monument mocht rijden. “Het was de eerste keer dat ik zo’n lange race reed. Ik kon volgen tot de tweede ravitaillering. Niet slecht als je bedenkt hoe ik me voor had bereid.”

Zondag staat hij aan de start van zijn vijftiende Amstel Gold Race. De Waal in dienst van Lotto Soudal won de race vier keer. “Er zit veel herhaling in de race en het gaat constant op en af. Er is geen moment rust”, zegt Gilbert over waarom de Limburgse klassieker hem zo goed ligt. Ook zijn de klimmetjes niet zo lang als in Luik. Tegen pure klimmers moet ik het afleggen op langere klimmen, want die zijn tien kilo lichter dan ik. De Amstel draait iets meer om kracht, dat ligt mij goed.”

Het mooiste moment in de Amstel Gold Race beleefde Gilbert in 2017, het jaar dat hij de koers voor het laatst won. “Er was een valpartij, zo’n 100 kilometer voor de finish. Ik lag op de grond en had heel veel pij. Ik had bijna twee minuten nodig om overeind te komen. Mijn teamgenoten, Maximilian Schachmann en Dries Devenyns, hielpen me uitstekend. Zij brachten me terug in het peloton en toen ik terug was, lukte het me meteen om voorin te komen. Tien kilometer later zat ik in de kopgroep. We reden bijna 60 kilometer op kop. Doordat ik daarvoor gevallen was duurde mijn finale 100 kilometer. Dagen waarin je zo goed bent, zijn zeldzaam.”

“Ik belandde daarna in het ziekenhuis. Bij de dopingcontrole zat er bloed in mijn urine. Bij de valpartij bleek er iets te zijn gescheurd bij mijn nieren. Daarnaast droeg ik ook nog de Belgische kampioenstrui. Ja de editie van 2017 was heel speciaal.”

Zondag staat hij voor de laatste maal aan de start in Maastricht. Hij kijkt er naar uit om nog eenmaal te starten in zijn geliefde ardennenklassiekers. “Vorig jaar werd ik zo hard aangemoedigd in Luik-Bastenaken-Luik. Ik verwacht dat ik dit jaar nog veel vaker mijn naam zal horen aan de kant van de weg. Dat is heel speciaal.”

De Amstel Gold Race kijk je natuurlijk op het home of cycling. besteden zondag volop aandacht aan de Nederlandse klassieker in de Limburgse heuvels. Sander Kleikers en Michael Boogerd doen verslag van de mannenkoers, terwijl Nick Stöpler en Iris Slappendel het commentaar bij de vrouwen verzorgen. Wil je echt geen minuut missen? Stream de koers dan live via .