Heerlijk parcours zorgt voor onvoorspelbaar EK en ijzersterke startlijst in Frankrijk - een preview

Het EK Wielrennen werd in 2015 voor het eerst georganiseerd. Het toernooi moest in eerste instantie even warmdraaien, maar de winnaars waren bij de mannen zonder uitzondering grote namen. Peter Sagan kroonde zich als eerste tot Europees kampioen en werd opgevolgd door toppers als Kristoff, Trentin, Viviani, Nizzolo, Colbrelli, Jakosen, Laporte en Merlier.

In de tien jaar werd het EK steeds populairder en werd er vaker afgestapt van een parcours dat op maat gemaakt was voor de sprinters. Dit jaar is er in Frankrijk voor het eerst een route uitgestippeld waar de echte klimmers blij van zullen worden en dus zal een nieuw type renner na afloop de trui van de Europees kampioen om de schouders krijgen.

De wegwedstrijd gaat van start in Privas, een relatief kleine stad in het zuiden van Frankrijk. 202.5 kilometer later ligt de finish in Guilherand-Granges en uiteraard zijn er onderweg meerdere heuvels en bergen om het de renners lastig te maken. In totaal liggen er 3.401 hoogtemeters op het parcours met als zwaartepunt het middelste gedeelte.

Direct vanuit de start staat er met de Col du Moulin a Vent een eerste klim op het programma. Vermoedelijk zal een kopgroep met renners van de derde lijn hier proberen een vroege vlucht te vormen. Vervolgens wordt er gedaald en volgt er een stuk van 40 kilometer vlak.

Na het vlakke gedeelte doemt de zwaarste klim van de dag op in de vorm van de Saint Romain de Lerps. Hier zal een groot deel van het peloton al af moeten haken en vanaf dat moment komt de koers geen moment meer tot rust. Na de afdaling dient al zeer snel de korte en steile klim Val d'Enfer op en deze combinatie wordt in totaal drie keer afgewerkt.

Op 70 kilometer van de streep wordt de top van de Saint Romain de Lerps voor het laatst gerond. Na de derde keer Val d'Enfer staat deze venijnige klim nog drie keer op het programma. Tussendoor is er ook nog drie keer van Montee de Costebelle, al is dit met 300 meter een te verwaarlozen beklimming.

De laatste keer dat de Val d'Enfer wordt beklommen is op 6.5 kilometer van de streep. Vervolgens is het een kwestie van dalen en vlak richting de finish rijden. Mocht het peloton nog bij elkaar zitten in de diepe finale, dan zal hier ongetwijfeld een beslissende aanval geplaatst worden.

Het EK wordt steeds serieuzer genomen en dat blijkt uit de deelnemerslijst van dit jaar. De Belgische selectie is titelverdediger, al laat Europees kampioen Tim Merlier de koers dit jaar schieten. Remco Evenepoel is zodoende de man met rugnummer 1. Hij krijgt steun van onder meer Tiesj Benoot en Maxim van Gils.

Bij Denemarken is Jonas Vingegaard de meest opvallende naam. De klimmer trekt voor het eerst het nationale tricot van Denemarken aan bij de profs en wordt bergop vooral bijgestaan door Mattias Skjelmose.

De aartsrivaal van Vingegaard maakt ook zijn opwachting in Frankrijk. Tadej Pogacar weet nog niet zeker wie zijn knechten zijn, maar de Slovenen komen ongetwijfeld met een ijzersterke selectie.

Namens Nederland dien ze Dylan van Baarle als grootste naam en het publiek zal ook benieuwd zijn hoe lang de jonge Tibor Del Grosso het vol kan houden.

Spanje schuift Juan Ayuso naar voren na zijn sterke WK en hoopt dat met name Ivam Romeo voor ondersteuning kan zorgen. Bij de Zwitsers is Jan Christen vermoedelijk de kopman, al kunnen Marc Hirschi en Mauro Schmid in de schaduw van Christen wellicht ook voor een ereplaats gaan.

De Portugese equipe is met vier man niet groot, maar wel indrukwekkend. Joao Almeida zal als kopman naar voren geschoven worden met Antonio Morgado en Rui Costa als belangrijke knechten. Bij Duitsland is Georg Zimmermann de renner die voor een verrassing moet zorgen en Groot-Brittannië zet voorlopig in op Ethan Hayter en Joshua Tarling.

De Italiaanse selectie hoopt op een koersverloop waarop explosiviteit in de finale de beslissing brengt met Garofoli, Scaroni en veteraan Diego Ulissi. Ook Filippo Ganna is aanwezig.

Gastland Frankrijk zal vermoedelijk Julian Alaphilippe naar voren schuiven. Wie de knechten zijn, moet nog blijken. Op voorhand lijkt de kans groot dat Pavel Sivakov en de explosieve Romain Gregoire in ieder geval in de selectie zullen zitten.

Uiteraard is er maar één echte topfavoriet voor de Europese titel in Frankrijk. Tadej Pogacar werd afgelopen zondag in Rwanda al voor de tweede keer wereldkampioen en wil na Peter Sagan de tweede renner zijn die de dubbel pakt. Op het parcours met een continue stroom aan beklimmingen zal de Sloveen zich bovendien uitstekend thuis voelen.

Toch heeft dit EK iets dat het een unieke en spannende koers kan maken. Jonas Vingegaard is aanwezig, terwijl de Deen het zelden tegen Pogacar opneemt in ééndagskoersen. Het is sterk de vraaf of Vingegaard mee kan in het geweld op de explosieve beklimmingen, maar als Pogacar wederom besluit ver voor de finish een aanval te plaatsen, is de tweevoudig Tour-winnaar wellicht de enige die in het wiel kan blijven.

Als Vingegaard Pogacar niet kan bedreigen, zal de concurrentie moeten komen van Remco Evenepoel. De Belg was naar eigen zeggen sterk genoeg om Pogacar te volgen op het WK, maar pech gooide roet in het eten. Evenepoel kan deze woorden nu kracht bijzetten door op het Europees kampioenschap wraak te nemen. De Belg is bovendien een stuk succesvollere ééndagsrenner gebleken dan Vingegaard in de afgelopen jaren en dus vreest Pogacar de Belg wellicht meer dan zijn eeuwige rivaal Vingegaard.

Andere renners die voor een verrassing kunnen zorgen zijn Joao Almeida, Mattias Skjelmose en Juan Ayuso. De drie klimmers zijn explosief genoeg om in de finale iets te betekenen, maar zullen dan wel een plan moeten hebben hoe Pogacar op dat moment al op achterstand te hebben gereden.

Ten slotte is er een mogelijkheid dat de koers zeer lang gesloten blijft, waardoor ook de puncheurs nog kans maken. Met een hoop geluk is het mogelijk dat de finale gekleurd wordt door renners als Filippo Ganna en Julian Alaphilippe, terwijl ook Jan Christen een onvoorspelbare factor is.

De organisatie van het EK heeft uitstekend werk geleverd wat betreft het parcours. Door de renners eerst drie keer de zware lus te laten afwerken om vervolgens drie keer een minder lastige lus de finale te laten kleuren, zijn er zeer veel verschillende scenario's mogelijk.

Het eerste scenario is dat van een verre aanval van Tadej Pogacar, zoals het publiek al twee jaar op rij op het WK zag en ook in bijvoorbeeld Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Lombardije inmiddels gewend is. Het is echter de vraag of dat ook op het EK de juiste tactiek is. De zwaarste beklimmingen liggen vroeg in het parcours en dus heeft een goed georganiseerd en sterk peloton daarna lang de tijd om samen de achtervolging in te zetten.

Bovendien is het deelnemersveld sterker dan op het WK het geval was en worden de renners niet gehinderd door de zware omstandigheden van Rwanda. De koers wordt afgewerkt op bekende wegen, zonder al te veel smog in de lucht en op een hoogte die de renners gewend zijn.

Een tweede scenario is dat het lang duurt voor de koers ontbrandt en pas op de tweede lus interessant wordt. In dat geval zal het verschil moeten worden gemaakt op de korte Val d'Enfer. Uiteraard is Pogacar uitstekend in staat om op een korte steile klim het verschil te maken, maar dan blijft de vraag hoe groot het gat is. Ook kan het zijn dat men in het peloton te lang wacht met tempo maken, waardoor de vroege kopgroep weg blijft. Op het EK wordt er immers zonder oortjes gereden.

Ten slotte is het mogelijk dat de koers zo lang op slot blijft dat een ander type renner kansen ruikt. Als de finale begint met een groep van meer dan 50 renners zullen puncheurs als Gregoire en wellicht ook Filippo Ganna kansen zien om in een eindsprint de Europese titel te grijpen.

**** Tadej Pogacar
*** Jonas Vingegaard, Remco Evenepoel
** Joao Almeida, Mattias Skjelmose, Juan Ayuso
* Romain Grégoire, Filippo Ganna, Jan Christen, Julian Alaphilippe

Eurosport en HBO Max zijn in 2025 jouw Home of Cycling! Van de eerste koersjes op Mallorca tot de volledige World Tour en alle grote ronden, waarvan de Giro d'Italia exclusief.